„Rekordy”, 2012

 „REKORDY”, to zbiór 66 wierszy, w których bohaterami są śląscy Żydzi, mieszkańcy regionu, śląska gwara wpleciona w język polski, postacie ze starych, przedwojennych fotografii, znalezionych na targach staroci i artyści m.in. Erwin Sówka, Frida Kahlo i Diego Rivera. Sporo miejsca Pietrzak w swoim tomie poświęca także wojnie i temu co ona pozostawiła jego pokoleniu – dziś już trzeciemu. Jak mówi autor, „Rekordy” to próba spojrzenia na to, co nam zostało z przeszłości, ale z dalekiej perspektywy. 
Książka nominowana do Nagrody Literackiej NIKE 2013

 

  Czytaj fragmenty „Rekordów”
 
Rekordy

Fragmenty recenzji książki

Tomasz Pietrzak znajduje źródła poezji w całej rozmaitości świata: w historii osobistej, wpisanej w historię rodową, w wydarzeniach powszechnych, w muzeach, miastach, w ludziach, sławach kultury wysokiej i popularnej, w medialnym odbiorze śmierci poetki. Ustawia te rzeczywistości bardzo blisko siebie, co ujawnia paradoksalną pełnię świata. Autor mówi często językiem mocnym, pod którym wrze złość i zniecierpliwienie na oczywistość przeżyć i banał nazywania. A przecież ta złość ? jak w wierszu ‚Następstwo’ (‚Piznij w stół, /a nożyce się odezwą (…) //Tak jest z umarłymi…’) – kryje często troskę o nieobecnych i o wartość ich przetrwania w pamięci. Wśród wierszy dobitnych niekiedy pojawiają się w zbiorze utwory mówione spokojniej, bardziej w zamyśleniu niż w pędzie. Nie uspokajają przesłaniem, lecz właśnie tonacją. Pozwalają odetchnąć przed kolejnym atakiem.


Z uzasadnienia nominacji do Nagrody Literackiej NIKE, autor: Jarosław Mikołajewski, Gazeta Wyborcza

W tomiku „Rekordy”, nominowanym do Nagrody Literackiej Nike 2013, Tomasz Pietrzak pokazuje się jako poetycki archiwista minionej śląskiej codzienności. Tropi mniej lub bardziej odległą i nieuchwytną przeszłość, zastygłą w kadrach starych fotografii, zapisaną w dziełach sztuki. Odnawiającą się w genach wszelkich stworzeń, w aktywności fal morskich, niepokojąco zmienną w ruchach gwiazd i galaktyk. Poezja Pietrzaka jest wyrazem odwiecznych ludzkich dążeń do harmonii. Do pełni poznania. Do osiągnięcia takiego stanu świadomości, który pozwala człowiekowi przetrwać pomimo bólu istnienia, na przekór trwogi przed nieprzewidywalnymi skutkami ciągłych przeobrażeń świata i kosmosu.

Fragment recenzji, autor: Janusz R. Kowalczyk, Culture.pl

„Rekordy” to zbiór poezji dojrzałej, oryginalnej, egzystencjalnej, misternej, wreszcie – poezji, która nie zamyka się w ramach; nie ma ustalonego początku ani końca. Tomik zaskakuje nie tylko wielością podjętych tematów, ale też światów (bowiem Pietrzak nie kreuje jednego, konkretnego), bohaterów i towarzyszących im wydarzeń. […] Zbiór odczytuję jako próbę syntezy jakichś widzeń rzeczywistości, która pozornie już minęła, ale u Tomasza Pietrzaka wciąż trwa.

Fragment recenzji, autor: Łukasz Kuźniar

„Rekordy”, Wydawnictwo MaMiKo, Nowa Ruda, 2012